بوقلمون بوربون یا برنز؟
با توجه به توصیحاتی که داده شد مشخص شد که در بین بوقلمون ها بهترین نژاد بوربون و برنز می باشد. یه طور کلی به علت فراوانی و مصرف داخلی بوقلمون،بوقلمون برنز بهترین نژاد برای پرورش در ایران می باشد. اما طی یکی دو سال گذشته همانطور که در این مقاله و مقاله های دیگر توضیح داده شد، با توجه به بالا رفتن نرخ نهاده ها (خوراک مصرفی)، قیمت تمام شده هر کیلو بوقلمون با توجه به مصرف بالای دان این پرنده چندین برابر شده و از طرف دیگر، متاسفانه به علت مشکلات اقتصادی قدرت خرید مردم پایین آمده، پس طبیعتا استقبال از خرید برنز با قیمت بالا بسیار کاهش یافته است. و همانطور که همه تولیدکنندگان خرد و کلان بوقلمون برنز در سالهای اخیر شاهد آن بوده اند، استقبال کم از خرید این گونه بوقلمون سبب شده که تولید کننده در اغلب مواقع برای فروش محصول خود بازار مناسبی نیافته و حاصل ماه ها زحمت خود را با زیان مالی یا سود بسیار ناچیز به فروش رساند. در مقاله مربوط به بررسی بوقلمون بوربون خواص و ویژگی های این گونه به تفصیل شرح داده شده است.
لذا با توجه به توضیحاتی که داده شد فعلا پرورش بوقلمون برنز صرفه اقتصادی قابل توجهی ندارد بلکه حتی در اغلب موارد هم موجب ضرر و زیان تولید کننده می گردد. در حال حاضر پرورش بوقلمون بوربون رد از حاشیه سود بالاتری برخوردار است و بازار بسیار قابل توجه تری را دارا می باشد.(مقاله مربوط به علت پرسود بودن بوقلمون بوربون)
حاشیه ی سود در پرورش بوقلمون برنز:
طبق تعریف ویکی پدیا، حاشیه سود، (به انگلیسی: Profit margin) نسبتی است، که بهوسیله آن، سودآوری هر دلار (یا هر ریال) از فروش را، محاسبه میکنند؛ به این ترتیب که مقدار سود پس از کسر مالیات را بر فروش خالص تقسیم میکنند. یا به عبارت دیگر، میزان سود خالص یک شرکت، اولین معیاری است که بیشتر سرمایهگذاران در رابطه با سوددهی شرکت، مدنظر قرار میدهند.
قطعا یکی از تاثیرگذارترین فاکتورها، کیفیت گوشت این نژاد است. گوشت این گونه بوقلمون از کیفیت بالایی، نسبت به سایر گونه ها (به غیر از نژاد بوربون) برخوردار است. در واقع طعم و بافت گوشت این بوقلمون را میتوان با گوشت بره مقایسه نمود. و طبعا دلیل آن اینست که بیش از نصف گوشت این بوقلمون، قرمز و بقیه گوشت آن سفید می باشد. این کیفیت قابل قبول گوشت باعث می شود که برای فروش نیاز به عرضه به کشتارگاه نبوده و خود تولیدکننده بدون واسطه و بصورت مستقیم تولیدات خود را به بازار مصرف ارائه دهد. همچنین قیمت محصول را بازار مصرف و رابطه عرضه و تقاضا تعیین می نماید و قیمت مصوب را شامل نمی شود. طبیعیست که همین عرضه مستقیم به بازار و کیفیت بالای گوشت و اقبال مشتریان از این محصول باعث شود قیمت کشش بیشتری داشته و تا حدود دو برابر قیمت گوشت بوقلمون های بیوتی (سفید) قابل فروش باشد.
نکته بسیار مهم و قابل تعمل دیگر در زمینه قیمت گذاری و بازار عرضه برنز آنست که در کشورهای همسایه بخصوص کشور عراق مردم اقبال بسیار زیادی به مصرف گوشت بوقلمون داشته و این گوشت سهم بزرگی در سفره ی آنها دارد. و با توجه به کمبود زیر ساخت های مناسب تولید (از جمله کمبود برق و انرژی) و در نتیجه آن عدم وجود تولید در کشور عراق، با پرورش گونه با کیفیت و در نظر گرفتن زمان مناسب عرضه، میتوان سهم خوبی در فروش به آنجا داشت. این امر ضمن ایجاد ورود ارز به کشور، با وجود تفاوت میان قیمت ارز با ریال میتواند درآمد بیشتری را برای تولیدکننده داشته باشد. شاید تنها در نظر گرفتن همین نکته بتواند انتخاب و پرورش این گونه بوقلمون (برنز) را برای پرورش دهندگان جذاب نماید.
البته این مورد تنها مورد جذاب پرورش بوقلمون برنز نیست. از دیگر خصوصیاتی که باعث برتری گونه برنز بوقلمون نسبت به سایر گونه هاست، تعداد تخم گذاری بالا و استفاده از بوقلمون ها به عنوان گله مولد و به طبع جوجه کشی از آنها نیز می باشد. همچنین مقاومت بسیار بالای برنز در برابر بیماری ها و شرایط آسانتر پرورش نسبت به بوقلمون بیوتی، بسیاری از پرورش دهندگان را به سمت گونه برنز بوقلمون سوق داده است. (برای درک بهتر تفاوت پرورش بوقلمون برنز و بیوتی میتوان به شرایط مختلف و متفاوت مرغ محلی و مرغ های صنعتی اشاره کرد.)
خلاصه مطلب اینکه اگر بدنبال تحقیق و مقایسه نژادهای مختلف بوقلمون برای پرورش و سرمایه گذاری هستید بهتر است تا پایان این مقاله با ما همراه بوده و همچنین مقاله بوقلمون بوربون را نیز مطالعه فرمایید.
البته که بوقلمون برنز خود گونه های مختلفی را شامل می شود که در ادامه به معرفی این نژادها و تفاوت هایشان به تفصیل خواهیم پرداخت.
بوقلمون بوربون یا برنز؟
با توجه به توصیحاتی که داده شد مشخص شد که در بین بوقلمون ها بهترین نژاد بوربون و برنز می باشد. یه طور کلی به علت فراوانی و مصرف داخلی بوقلمون،بوقلمون برنز بهترین نژاد برای پرورش در ایران می باشد. اما طی یکی دو سال گذشته همانطور که در این مقاله و مقاله های دیگر توضیح داده شد، با توجه به بالا رفتن نرخ نهاده ها (خوراک مصرفی)، قیمت تمام شده هر کیلو بوقلمون با توجه به مصرف بالای دان این پرنده چندین برابر شده و از طرف دیگر، متاسفانه به علت مشکلات اقتصادی قدرت خرید مردم پایین آمده، پس طبیعتا استقبال از خرید برنز با قیمت بالا بسیار کاهش یافته است. و همانطور که همه تولیدکنندگان خرد و کلان بوقلمون برنز در سالهای اخیر شاهد آن بوده اند، استقبال کم از خرید این گونه بوقلمون سبب شده که تولید کننده در اغلب مواقع برای فروش محصول خود بازار مناسبی نیافته و حاصل ماه ها زحمت خود را با زیان مالی یا سود بسیار ناچیز به فروش رساند. در مقاله مربوط به بررسی بوقلمون بوربون خواص و ویژگی های این گونه به تفصیل شرح داده شده است.
لذا با توجه به توضیحاتی که داده شد فعلا پرورش بوقلمون برنز صرفه اقتصادی قابل توجهی ندارد بلکه حتی در اغلب موارد هم موجب ضرر و زیان تولید کننده می گردد. در حال حاضر پرورش بوقلمون بوربون رد از حاشیه سود بالاتری برخوردار است و بازار بسیار قابل توجه تری را دارا می باشد.(مقاله مربوط به علت پرسود بودن بوقلمون بوربون)
حاشیه ی سود در پرورش بوقلمون برنز:
طبق تعریف ویکی پدیا، حاشیه سود، (به انگلیسی: Profit margin) نسبتی است، که بهوسیله آن، سودآوری هر دلار (یا هر ریال) از فروش را، محاسبه میکنند؛ به این ترتیب که مقدار سود پس از کسر مالیات را بر فروش خالص تقسیم میکنند. یا به عبارت دیگر، میزان سود خالص یک شرکت، اولین معیاری است که بیشتر سرمایهگذاران در رابطه با سوددهی شرکت، مدنظر قرار میدهند.
قطعا یکی از تاثیرگذارترین فاکتورها، کیفیت گوشت این نژاد است. گوشت این گونه بوقلمون از کیفیت بالایی، نسبت به سایر گونه ها (به غیر از نژاد بوربون) برخوردار است. در واقع طعم و بافت گوشت این بوقلمون را میتوان با گوشت بره مقایسه نمود. و طبعا دلیل آن اینست که بیش از نصف گوشت این بوقلمون، قرمز و بقیه گوشت آن سفید می باشد. این کیفیت قابل قبول گوشت باعث می شود که برای فروش نیاز به عرضه به کشتارگاه نبوده و خود تولیدکننده بدون واسطه و بصورت مستقیم تولیدات خود را به بازار مصرف ارائه دهد. همچنین قیمت محصول را بازار مصرف و رابطه عرضه و تقاضا تعیین می نماید و قیمت مصوب را شامل نمی شود. طبیعیست که همین عرضه مستقیم به بازار و کیفیت بالای گوشت و اقبال مشتریان از این محصول باعث شود قیمت کشش بیشتری داشته و تا حدود دو برابر قیمت گوشت بوقلمون های بیوتی (سفید) قابل فروش باشد.
نکته بسیار مهم و قابل تعمل دیگر در زمینه قیمت گذاری و بازار عرضه برنز آنست که در کشورهای همسایه بخصوص کشور عراق مردم اقبال بسیار زیادی به مصرف گوشت بوقلمون داشته و این گوشت سهم بزرگی در سفره ی آنها دارد. و با توجه به کمبود زیر ساخت های مناسب تولید (از جمله کمبود برق و انرژی) و در نتیجه آن عدم وجود تولید در کشور عراق، با پرورش گونه با کیفیت و در نظر گرفتن زمان مناسب عرضه، میتوان سهم خوبی در فروش به آنجا داشت. این امر ضمن ایجاد ورود ارز به کشور، با وجود تفاوت میان قیمت ارز با ریال میتواند درآمد بیشتری را برای تولیدکننده داشته باشد. شاید تنها در نظر گرفتن همین نکته بتواند انتخاب و پرورش این گونه بوقلمون (برنز) را برای پرورش دهندگان جذاب نماید.
البته این مورد تنها مورد جذاب پرورش بوقلمون برنز نیست. از دیگر خصوصیاتی که باعث برتری گونه برنز بوقلمون نسبت به سایر گونه هاست، تعداد تخم گذاری بالا و استفاده از بوقلمون ها به عنوان گله مولد و به طبع جوجه کشی از آنها نیز می باشد. همچنین مقاومت بسیار بالای برنز در برابر بیماری ها و شرایط آسانتر پرورش نسبت به بوقلمون بیوتی، بسیاری از پرورش دهندگان را به سمت گونه برنز بوقلمون سوق داده است. (برای درک بهتر تفاوت پرورش بوقلمون برنز و بیوتی میتوان به شرایط مختلف و متفاوت مرغ محلی و مرغ های صنعتی اشاره کرد.)
خلاصه مطلب اینکه اگر بدنبال تحقیق و مقایسه نژادهای مختلف بوقلمون برای پرورش و سرمایه گذاری هستید بهتر است تا پایان این مقاله با ما همراه بوده و همچنین مقاله بوقلمون بوربون را نیز مطالعه فرمایید.
البته که بوقلمون برنز خود گونه های مختلفی را شامل می شود که در ادامه به معرفی این نژادها و تفاوت هایشان به تفصیل خواهیم پرداخت.

درباره بوقلمون